Ман зане ҳастам, ки дар яке аз муассисаҳои таълимӣ ба ҳайси нозири донишомӯзон фаъолият менамоям. Табиати кори ман тақозо мекунад, ки барои анҷоми боздидҳои корӣ ба мактабҳои берун аз шаҳри маҳалли фаъолиятам биравам. Ман ҳамроҳ бо бархе аз муаллимаҳо, бо ҳузури як ронанда ва бидуни маҳрам рафтуомад мекунам. Ҳукми шаръии чунин ҳолат чист? Ҳамчунин, ҳукми маоше, ки дар ивази ин кор дарёфт менамоям, чӣ гуна аст? Бо дарназардошти он ки шароити шахсӣ ва хусусияти кори ман имкони ҳамроҳии маҳрамро фароҳам намеорад.
Дар сурате ки бо шумо як ё ду зан ё бештар ҳамроҳ бошанд ва ронанда шахси мӯътамад бошад, савор шудан ҳамроҳ бо ин занон бидуни маҳрам ҷоиз аст, ба шарте ки ин рафтуомад сафар маҳсуб нагардад. Зеро сафар бидуни маҳрам ҷоиз нест, ҳатто агар занони дигар ҳамроҳӣ кунанд. Аммо чунин боздидҳо ба мавзеъҳои берун аз шаҳр, агар наздик бошанд ва шумо дар ҳамон рӯз бозгардед, сафар ҳисобида намешаванд ва ба маҳрам ниёз надоранд.
Сарчашма: Аз фатовои Шайхи арҷманд Ибни Усаймин дар маҷаллаи "Ад-Даъва"
لا يمكنك الدخول إلى حسابك؟
نسيت اسم المستخدم أو كلمة المرور الخاصة بك؟
