Ҳадисҳои саҳеҳи паёмбар (дуруду паёми Аллоҳ бар ӯ бод) далолат мекунанд, ки ҳар гоҳ шахси боэътимод ҳилолро пас аз ғуруби офтоб дар шаби сиюми Шаъбон ё шаби сиюми Рамазон бубинад, ин рӯъят эътибор дорад ва ба ҳамин рӯъят оғози моҳ муайян мегардад, бидуни он ки муддати боқӣ мондани моҳ пас аз ғуруби офтоб ба ҳисоб гирифта шавад, хоҳ он бист дақиқа бошад ё камтар ё бештар, зеро дар ҳадисҳои саҳеҳ ҳеҷ далеле вуҷуд надорад, ки дақиқаҳои муайянеро барои боқӣ мондани моҳ баъд аз ғуруби офтоб таъйин кунад.
Аллоҳ донотар аст.