Анҷом додани умра дар ҳар вақти сол ҷоиз аст

"Анҷом додани умра дар тамоми рӯзҳои сол, ҳатто дар моҳҳои ҳаҷ, ҷоиз мебошад. Агар шахс умраро дар моҳҳои ҳаҷ анҷом дода, сипас дар ҳамон сол ҳаҷро низ ба ҷо оварад, ӯ "мутаматтеъ" маҳсуб мегардад. Агар умраро ҳамроҳ бо ҳаҷ анҷом диҳад, дар ин сурат "қорин" байни ҳаҷ ва умра шуморида мешавад. Бар ҳар ду гурӯҳ — мутаматтеъ ва қорин — адои қурбонӣ (ҳадй), ки як қурбонии одиро кифоят мекунад, воҷиб аст, ба шарте ки аз аҳли Макка набошанд. Агар ҳоҷӣ умраро дар моҳи зулҳиҷҷа, пас аз рӯзҳои ташриқ анҷом диҳад, ин низ ҷоиз аст ва бар ӯ қурбонӣ воҷиб намегардад.
Тавфиқ аз ҷониби Аллоҳ аст ва дуруду паёми Аллоҳ бар паёмбарамон Муҳаммад ва олу асҳоби ӯ бод". Поёни сухан.

Аллаҷнату-д-доимату ли-л-буҳуси-л-илмийяти ва-л-ифто
Шайх Абдулазиз ибни Абдуллоҳ ибни Боз, Шайх Абдурраззоқ Афифӣ, Шайх Абдуллоҳ ибни Ғадаён.

"Фатово-л-лаҷнати-д-доима" (11/316).