امیدواریم سخاوتمندان به یاری سایت بشتابید تا ان شاء الله سایت شما ـ سایت اسلام سوال و جواب ـ به فعالیت خود در خدمت به اسلام و مسلمانان ادامه دهد.
دعایی که هنگام بارش باران و دیدن برق و رعد گفته می‌شود چیست؟ کدام حدیث دال بر این است که دعا به هنگام بارندگی پذیرفته می‌شود؟
از عایشه ـ رضی الله عنها ـ نقل است که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ هرگاه باران می‌دید می‌فرمود: اللَّهُمَّ صَيِّبًا نَافِعًا یعنی: «بارالها بارانی سودمند باشد». هنگام بارش باران، وقتِ فضل و رحمت خداوند بر بندگان اوست و گستردن اسباب خیر بر آنان است و هنگامی است که در آن گمان بر اجابت دعا می‌رود.
الحمدلله.
از عایشه ـ رضی الله عنها ـ روایت است که رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ هر گاه باران می‌دید می‌فرمود: اللَّهُمَّ صَيِّبًا نَافِعًا یعنی: «بارالها بارانی سودمند باشد» به روایت بخاری (۱۰۳۲).
و در لفظ ابوداوود (۵۰۹۹) آمده که می‌فرمود: اللَّهُمَّ صَيِّبًا هَنِيئًا یعنی: «بارالها بارانی گوارا باشد». آلبانی آن را صحیح دانسته است.
صَیّب، بارانی است که بر زمین جاری شود و اصل آن از صاب یصوب است آنگاه که نازل شود. الله تعالی می‌فرماید: أَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاءِ [بقره: ۱۹] (یا همچون بارانِ شدیدی است که از آسمان [فرو می‌ریزد]). بر وزن فیعل از صوب. نگا: «معالم السنن» خطابی (۴/ ۱۴۶).
قرار دادن خود در معرض باران مستحب است، یعنی آنکه باران به قسمتی از بدن انسان برسد، زیرا از انس رضی الله عنه ثابت است که گفت: در حالی که همراه رسول الله ـ صلی الله علیه وسلم ـ بودیم باران آمد، پس رسول الله صلی الله علیه وسلم لباسش را کنار زد تا آنکه باران به بدنش رسید، پس گفتیم: یا رسول الله، چرا چنین کردید؟ فرمود: «زیرا به تازگی توسط پروردگارش خلق شده است». به روایت مسلم (۸۹۸).
و پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ هرگاه باران شدت می‌گرفت می‌فرمود: اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا وَلاَ عَلَيْنَا، اللَّهُمَّ عَلَى الآكَامِ وَالظِّرَابِ، وَبُطُونِ الأَوْدِيَةِ، وَمَنَابِتِ الشَّجَرِ (بارالها بر اطراف ما نه بر ما، بار الها بر تپه‌ها و کوه‌های کوچک و دل دره‌ها و رستن‌گاه درختان). به روایت بخاری (۱۰۱۴).
اما دعا به هنگام شنیدن صدای رعد: از عبدالله بن زبیر ـ رضی الله عنه ـ روایت است که «هرگاه صدای رعد را می‌شنیدن سخنش را قطع می‌کرد و می‌گفت: سُبْحَانَ الَّذِي يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ [رعد: ۱۳] یعنی: پاک و منزه است آنکه «رعد به ستایش او و [تمام] فرشتگان از خوف و خشیت، او را تسبیح می‌گویند». به روایت بخاری در «الأدب المفرد» (۷۲۳) و مالک در موطا (۳۶۴۱). نووی در «الأذکار» (۲۳۵) و آلبانی در «صحیح الأدب المفرد» (۵۵۶) سند آن را صحیح دانسته‌اند.
در این باره چیزی مرفوع و منسوب به پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ سراغ نداریم و همچنین ذکر یا دعایی از پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ به هنگام دیدن برق نیز ثابت نشده است، والله اعلم.
هنگام بارش باران، وقتِ فضل و رحمت خداوند بر بندگان اوست و گستردن اسباب خیر بر آنان است و هنگامی است که در آن گمان بر اجابت دعا می‌رود. در حدیث سهل بن سعد به شکل مرفوع آمده که پیامبر ـ صلی الله علیه وسلم ـ فرمود: «دو [دعا] رد نمی‌شود؛ دعای هنگام ندا و زیر باران».
به روایت حاکم در مستدرک (۲۵۳۴) و طبرانی در «المعجم الکبیر» (۵۷۵۶). آلبانی در «صحیح الجامع» (۳۰۷۸) آن را صحیح دانسته است.
دعا به هنگام ندا یعنی وقت اذان یا بعد از آن. و زیر باران یعنی هنگام بارش باران.
والله اعلم.